T�rkiye

Sevgili Bahçeliler,

Sesler var. Cıvıl cıvıl çocuk sesleri. Mahmut, Fatma, Bedir. Daha bir çok çocuk. Sustular.  Yerini yetişkinlerin sesi aldı. Tanıyor gibiyim. Bu Remzi Öğretmen, diğeri Necati Öğretmen, öbürü Akif Öğretmen.

Bahçe İlkokulunu geçiyoruz. Anıları olan bir çoğumuzun sesleri yankılanır gibi… Bu okulda okumadığım halde, ben de duygulandım. Şimdilerde imam lojmanı olarak kullanılıyor. Yakında, hemşerimiz Nurettin Odabaşı’nın bağışlarıyla müze olarak düzenlenecekmiş! Teşekkürler sevgili Nurettin Ağabey. Üç kez sevindim; okulumuz amacı dışında kullanılmayacak, mahallemiz bir müze kazanacak ve hemşerilerimizin ilgisi… Üzerimize düşen neyse, hazırım. İnanıyorum, hemşerilerimin tümü benim gibi gönüllüdür.

Abdi Kayası’ndayız. Sağa yukarı kurt (kürt) yolu çıkıyor. Garcinliğin Deresinden, Toma’nın Bağının altından, Peğir’e, Mazman’a …

İlk karşılayan Salehgilin ev. Sessiz, mahzun. Yaşadığı zamanlarda da sessizdi, ama mahzun değildi. Kâzım Efendi sanki iki kapının arasında, tahta taburesinde oturuyor gibi. Beyaz sakallı, beyaz yüzlü, gıddirik, saygın bir koca kişiydi. Kâzım Efendigilin ev hep kalabalıktı.

Çam kerestesinden yapılmış, üç katlı konak yok artık. Yandı. Salim Ağa’nın evi. Halep’ten Giresun’a, en birinci katırcı. Kırk katır, pişekâr katırları, atlar ve hizmekârlar… Koca kervan, dillere destan. Adına türküler yakılan Salim Ağa, dört eşli. Bir efsane.

Bu tür efsaneleri pek bilmiyorum. Bilenler yazsınlar. Bahçe Mahallesinin yazılı kayıtlarını oluşturmak bizlere düşüyor. Mahallemizi en iyi bilen ve tanıyan Remzi Karakullukçu’yu ve diğerlerini buradan göreve çağırıyorum. Kutsal sayılacak bir görev yerine getirilmiş olur. Konuyla ilgili uzmanlıkları olan gençlerin de, kendilerini öne çıkarmalarını bekliyoruz.

Ha gayret… Olacak, hem de alasından…

Karşı Mahalle, Makkuf, Çeşme. Çeşme’nin yukarısında Bekirağagil’in evi vardı. Heyelanda kaydı, gitti. Hala anılıyor. Çeşme tarihi nicedir, bilemiyorum!  Dedim ya, bu çeşme gibi neler var, neler! Çok zengin.

Aşağı Mahalle, Orta Mahalle. Restorasyon Bahçe’de de başlamış. Biri yeni yapı. Diğeri ahşap kaplanmış. Bir çiçek gibi. Sahiplerine hayırlı olsun. Cumartesi günü fotoğraflarını çekeceğim.  Sağa dönüyoruz. Meydana doğru. Sehergilin, Komsergilin önündeki koca alana.

Biraz hayalci olmanın hiçbir zararı yoktur, hatta büyük buluşların hayallerin ardından geldiği söylenir. Bu koca alana güzel bir park, Mahalle Alanı ne güzel yakışır. Düğünümüzü, eğlencemizi burada yaparız. Oturup ‘’iki horata’’ ederiz. Bağdan gelenler dinlenirler. Gençler müzik yaparlar.Açılışı ‘’dillere destan’’ olur. Yedi düvel, dört bucağa duyururuz. Açılışına da Nihat Özgenel folklor ekibini getirir. Nasıl olur, ha… TaşBaşı ‘’seyir terası’’, burası da ‘’Mahalle Alanı’’ olur. Kolay… Biraz imece, biraz para katkısıyla mükemmel yaparız. Hayalimin gerçek olmasını çok isterim.

İsterim de… Meydan yok? Koca meydanın yerinde yeller esiyor. Hayalim güme gitti. Seki seki bir yer var. Sehergilin ev çukura gömülmüş, Komsergilin ev kenara itilmiş. Yine kitli taş. Mahallemi de ahtapot gibi sarmış. Yenilikten, değişimden yanayım. Ama…

Değirmencigil’in evini geçiyoruz. Şeker Yenge’nin evini dönüyoruz. Titizgil’in ev sağımızda kaldı. İmam lojmanını geçiyoruz. Dapurlu’yla, Bozikgil’in İsmail Ağabey’in evlerinin önünde duruyoruz. İşte evimiz. Bahçe Camii’nin karşısındaki ev. Bizim ev. Bir bölümü Şivekârgil’in, bir bölümü Mütevelligil’in. Biri babamların, biri annemlerin evleri.

Biraz sevinç, biraz hüzün… O andaki duygularım…

Hoşça kalın.

Ulvi Özgenel

Şivekârgil

01 Ocak 2012 Pazar

FOTOĞRAFLAR

1- Yukarı Mahalle’den Karşı Mahalle. Embiyebey Mahallesi.

2- Karşıda Tuzluğun Yolu. Tuzluğun sol başında Bademlik. Yukarı sağda, Koçan Deresi’nin başı. Yukarıda, çatal kaya Koyun Gabanı.

(Bu ileti 108 hemşerimize ulaştırılmıştır.)

1 Yorum var.

  • Arif Hakverdi diyor ki:

    ben Eğin (Kemaliye deçekim yaptım, iki gün kaldım.
    Katırcı Salim hikayesi gerçek bir hadise. Eğin de torunu var.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir